سلام بر دوست!
رابطه ای دوستی و دوستان،يکی از با ارزشمندترين نعمتها می باشند که تاثيرات مستقيم بر زندگی،روحيات و احساسات و توانايی های فردی يک نفر در جامعه دارد.انسانها در جهان امروزی به خوبی مي دانند که بايستی برای ادامه زندگی به نيازهای واقعی خود چگونه با اطرافيان ارتباط برقرار کنند و اين رابطه به صورت ناخود آگاه،و يا تمايل و روحيات مشترک بين آنها بوجود می آيد
من و شما نيز يک انسان هستيم که نياز به رابطه دوستی،ابراز علاقه و محبت و عشق داريم(عشق فقط به معنی دوست داشتن دو جنس مخالف نيست) و اگر ما اين ابراز علاقه و محبت را به هم نداشتيم، روح لطيف ما سرد و بی احساس می بود و درک متقابل نيز وجود نداشت،اين مشترکات و روحيات و علايق است که دو فرد را که هيچگونه آشنايی و رابطه فاميلی ندارند را به هم نزديک و موجب ايجاد رابطه ای دوستی بينشان می شود که آنها را حتی تا آخرين لحظات عمر نيز به هم وابسته نگاه ميدارد، ولی اين وابستگی زمانی پايدار و استوار است که ما واقعاً همديگر را دوست داشته باشيم و به اصول دوستی پايبند باشيم
من از زمانی که خود را شناختم، همواره در اطراف خود دوستانی را داشته ام که اين دوستی ها هم کوتاه مدت و هم بلندمدت، و هم صميمی و هم سطحی بوده اند، که با گذشت زمان هنوز هم آن رابطه هاي عميق و صميمي کمرنگ نشده اند و بلکه به مرور زمان با ارزشمندتر و صميميتر شده است. من هميشه ياد و احترام دوستان قديمی و جديدم را در اعماق قلب نگاه داشته و از خداوند نيز ميخواهم که بر اين دوستی های پر ثمره و ارزشمند بيافزايد.
-اگر می خواهيد دوستتان بدارند و دوست بداريد،دوست داشتنی باشيد.
-برای ايجاد يک رابطه خوب،کافی است که فقط راحت باشيد و از لحظاتی که با ديگران هستيد لذت ببريد.
-شما ميتوانيد با علاقمند شدن به مردم طی دو ماه ،آنقدر دوست پيدا کنيد که نميتوانيد همان تعداد را در عرض دو سال به خود علاقمند کنيد.
-دوست صادق آنست که در غم و شادی شريک باشد،خوشبختی ما را دو برابر کند و يک نيمه از صد رنج ما را به دوش کشد.
-دوست بداريد کسانی را که به شما پند ميدهند نه کسانی را که شما را ستايش می کنند.
-انسان نمی تواند به همه نيکی کند ولی ميتواند نيکی را به همه نشان دهد.
-دل دوستان آزردن، مراد دشمنان بر آوردن است.
دوست و دوستی نعمتی است که نصيب هرکس نمي شود وبدان که:
-دوستت را از همه اسرارت آگاه مکن مگر اسراری که اگر دشمن تو از آن آگاه شود، به تو ضرری نمیرساند،چون ممکن است دوست تو روزی دشمن تو شود.
-دوست آنست که،اگر مال و ثروتی پيدا کرد و يا به مقام و حکومت رسيد، رفتارش با تو فرق نکند.
-دوست آنست که،خوبی تو را خوبی خود و بدی تو را بدی خود بداند.
-دوست آنست که،با تو راست گويد نه آنکه دروغ تو را راست انگارد.
-دوست آنست که،هرگاه کلمه ای حق از تو بشنود، خشمناک نشود.
-دوست آنست که،تو را در خلوت توبيخ و نصيحت کند و در ملاء عام تحسين.
با معذرت از باقی دوستان قدیمی که در اینجا نامشان نیست
سلام به تو که صبر و قرار مرا گرفته ای!