سلام بر عشق!
عشق يعنی غمزه های چشم يار عشق يعنی ناز هر زيبا نگار
عشق يعنی زیبایی با سادگی عشق يعنی بر صفا دلدادگی
سلام به تو که صبر و قرار مرا گرفته ای!
چگونه گویم از عشق تو؟ و چگونه گویم این سخن با تو؟ اول از عشق تو گویم! وآنگهی با تو سخن گویم! شاید روزی تو هم این صفحه دل را با اشارهء انگشتی باز کنی...شاید...؟؟!!
از آن روز اول آشنایی گویم که قلبم چه ها که با من نکرد! و اگر پرسند از من که عشق را چگونه دریافتی و کجا؟ خواهم گفت: وقتی که قلبم تو را شناخت و عقل و منطق را نشناخت، و من دیدم تمنای دل را که در سکوت نگاهت فریاد میزد: یافتم آن آشنا عشق بیگانه را! آن همدم و مونس را! آن دنیای محبت و صداقت را و من عشق را در اعماق قلبم دریافتم!
و نگاهت!! و ندانم که چشمانت این فریاد را دیدند یا نه؟ و قلبت این صدا را شنید یا نه؟؟؟
روزی که چشمهایم تو را ديد ** دل من در سينه لرزيد
با همان سلام و نگاه اول ** عشق تو عقل مرا دزديد
می اندیشم به رفتارت، به کلامت، به نگاهت، به حیا و سیرتت، به صداقت و نجابتت و...و تو نیز ندانم به چه می اندیشی؟
دلبر من، آسمانی آبی است چهره ی انسانیش مهتابی است جمله رفتارش بسی باشد متین میگذارد پا خرامان بر زمین ********** دلبر من عاشق ذات خداست زينت و زيور برايش بی بهاست جلوه ی آيين يارم ذاتی است قلب پاک دلبرم مرآتی است ********** آنچه داده حق به او آن زينت است دلبر من ساده و خوش طينت است زينت يارم، دل آگاه اوست هر که باشد زينتش دل،اونکوست
می گویند وقتی آدمها عاشق می شوند عقل و منطق را نمی شناسند، ولی من تو را با عقل و منطق عشق شناختم و وقتی قلبها بی ریا و پاک باشند چه بسا که احساس درک همدیگر را دارند و چشمها و نگاه ها بی هیچ کلامی، هزاران سخن ناگفته را می گویند، و من در چشمانت می جویم آن سخنان نا گفته را ! ولی چرا چشمانت سخن نمی گویند؟ و تو خود شاید بهتر از من بدانی که چشمان من در انتظار سخن های ناگفته چشمانت و قلبم در انتظار پیوند زیبای عشق!! پس به چشمهایت و به قلبت بگو این همه انتظار چیست؟؟
بیا تا زندگی بسازیم، نه با زندگی بسازیم!
و تو را می نگرم! در خواب، در بیداری! در روءیا، در واقعیت!
سکوتت را ! لبخندت را ! صدایت را ! لطف و کرامت را !
این عشق جه ها که نمی کند!؟!؟
دو غربیه را آشنا ! دو قلب را پیوند ! دو نگاه را انتظار ! دو احساس را خواهش و تمنا !